Marjolein Leenarts

Marjolein Leenarts is dermatologe en oprichtster van het succesvolle huidverzorgingsmerk dat haar naam draagt (drleenarts.com) Als arts én ondernemer zet zij zich in om vanuit haar specialistische kennis betrouwbare en wetenschappelijk onderbouwde huidverzorging toegankelijk te maken. Ik (Johanna) ontmoet Marjolein bij haar thuis, waar ik haar voor Dokters op Hakken uitgebreid heb gesproken over de balans tussen geneeskunde en ondernemerschap, het belang van dingen gewoon doen en de weg die zij als vrouwelijke arts-ondernemer heeft afgelegd.

De keuze voor dermatologie

Marjolein wist niet van jongs af aan dat ze dokter wilde worden. “Als kind had ik daar eigenlijk helemaal geen duidelijk beeld bij. Het idee dat geneeskunde iets voor mij zou kunnen zijn, ontstond pas in de bovenbouw van de middelbare school. Ik zat in België op school, waarbij ik veel scheikunde en biologie kreeg en die vakken vond ik heel interessant. Het besef kwam pas echt toen ik met de vader van een vriendin sprak, die zelf arts was. Hij zei tegen mij: ‘Als je natuurwetenschappen zo leuk vindt en je bent ook sociaal ingesteld, zou geneeskunde dan niet iets voor jou zijn?’ Dat zette me aan het denken.”

Hoewel Marjolein op dat moment in België woonde, besloot ze zich in Nederland in te schrijven voor geneeskunde. “Ik was me helemaal niet bewust van alle verhalen over de zware loting en de kans dat je er misschien niet doorheen kwam. Ik dacht gewoon: dit lijkt me leuk, ik ga me inschrijven. En tot mijn geluk werd ik in één keer ingeloot.” Tijdens haar studie in Utrecht kreeg Marjolein de kans om breed kennis te maken met verschillende vakgebieden. “In het begin wist ik nog niet welke richting ik op wilde. Ik vond veel vakken leuk en kon me in meerdere specialismen wel vinden. De echte omslag kwam tijdens mijn coschappen. Mijn man, toen nog mijn vriend, en ik wilden graag ervaring opdoen in het buitenland. Hij koos voor een coschap gynaecologie in Suriname en ik kon daar dermatologie doen. Eigenlijk had ik vooraf niet zo’n uitgesproken voorkeur voor dat vak, maar tot mijn verrassing vond ik het geweldig. Eerst dacht ik nog: misschien komt dat vooral door de omgeving, de warmte, de nieuwe cultuur, het avontuur. Maar later, terug in Nederland, tijdens mijn oudste-coschap in het AMC, merkte ik dat mijn enthousiasme voor dermatologie bleef. Het was dus echt het vak zelf dat zo goed bij mij paste.”

Wat Marjolein aantrok in dermatologie, was de veelzijdigheid. “Je ziet patiënten van alle leeftijden, van kinderen tot ouderen, en de variatie in aandoeningen is groot. Het gaat van hele praktische, zichtbare problemen, zoals eczeem of acne, tot complexe immuunziekten en zeldzame erfelijke afwijkingen. Daarbij is het een vak waarin je echt moet kijken: de huid vertelt veel, maar vaak moet je goed observeren en verbanden leggen. Die combinatie van klinisch redeneren, precisie en het visuele aspect sprak me enorm aan. Bovendien vond ik het mooi dat je patiënten vaak langdurig volgt en daarmee een vertrouwensrelatie opbouwt.”

Na haar coschappen kreeg Marjolein de kans om zich verder in het vak te verdiepen. “Nadat ik afstudeerde, kon ik in het AMC een jaar werken als ANIOS bij het Nederlands Instituut voor Pigmentstoornissen (SNIP). Dat kwam eigenlijk toevallig zo uit, omdat er twee medewerkers met zwangerschapsverlof gingen. Voor mij was dat een unieke kans. In dat jaar leerde ik enorm veel en raakte ik nog sterker overtuigd van mijn keuze voor dermatologie. Het voelde alsof ik precies op de juiste plek zat.”

En opnieuw had ze geluk: juist in die periode werd de opleiding dermatologie uitgebreid met een nieuwe perifere opleidingsplek in het OLVG. “Daardoor kon ik beginnen met de opleiding. Dat voelde als een samenloop van omstandigheden waarin alles op het goede moment op zijn plek viel. En nu kan ik oprecht zeggen: ik had me geen beter vak kunnen wensen. Dermatologie past bij mij, en ik ben blij dat ik die weg ben ingeslagen.”

Van spreekkamer naar startup

Na haar opleiding dermatologie ging Marjolein bij het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk aan de slag, waar ze nog steeds met veel plezier werkt. “Ondernemen was helemaal niet iets waar ik bewust naar op zoek was.” Toch ontstond het idee bijna vanzelf, midden in haar drukke gezinsleven. “Ik had drie jonge kinderen, en zoals bij elk gezin kregen ze op een gegeven moment waterpokken. Mijn man keek naar die zielige jeukende blaasjes en zei: ‘Jij bent dermatoloog, je moet hier toch iets op weten?’ Toen ben ik zelf aan de slag gegaan met mijn kennis en ingrediënten die ik vertrouwde. Het resultaat werkte geweldig: indrogend, verkoelend, jeukstillend. Om mij heen begonnen ook vrienden het te gebruiken bij hun kinderen, en dat sloeg direct aan. Toen dacht ik: hier moet ik echt iets mee doen.”

Het beslissende moment kwam kort daarna, in een periode die eigenlijk al behoorlijk hectisch was. “Ik werkte vier dagen per week in het ziekenhuis, had drie kinderen onder de vijf, en was net terug van mijn zwangerschapsverlof. In de trein bladerde ik door een rondslingerend reclameblaadje, omdat mijn telefoon leeg was. Ik las allerlei claims over handcrèmes en ‘anti-rimpel’ crèmes waarvan ik dacht: hier klopt helemaal niets van. En toen wist ik het zeker: Ik heb zoveel goede ideeën van producten die er nog niet zijn waar ik iets mee moet doen. Thuis vertelde ik mijn man, uroloog en dus ook geen ‘echte’ ondernemer, mijn plan en hij reageerde meteen enthousiast: ‘Dat gaan we doen!!’ Vanaf dat moment waren we samen avondenlang bezig met productideeën en plan van aanpak. Het was alsof er een wereld open ging.”

Marjolein gebruikte haar dermatologische kennis als basis: “Ik weet precies welke ingrediënten werken en welke stoffen je beter kunt vermijden, bijvoorbeeld vanwege allergieën. Ik wilde producten maken die écht iets doen, zonder onnodige toevoegingen als parfum of bekende allergenen. Toegankelijk, betrouwbaar, en zonder de poespas die je vaak in de cosmetica-industrie ziet.”

Ze kreeg hulp uit haar omgeving, niet alleen van collega-artsen, maar ook van vrienden met kennis van marketing en ondernemerschap. “Vanaf het begin hebben we advies gevraagd en mensen vonden het leuk om mee te denken. Dat heeft enorm geholpen.” Wat begon met een paar producten voor kinderen groeide al snel uit tot een complete lijn. “Inmiddels hebben we meer dan 45 producten, voor jong en oud, van top tot teen: shampoos, crèmes, lotions. Gewoon goede huidverzorging, niet belachelijk duur, maar wél effectief.”

Toch bleef haar werk als dermatoloog altijd de basis. “Ik ben geen cosmetisch dermatoloog, dat is nooit mijn insteek geweest. Ik doe juist de volle breedte van het vak: van eczeem tot huidkanker. Dat vind ik het mooiste! Én die kennis gebruik ik ook om producten te maken die echt aansluiten bij wat mensen dagelijks nodig hebben.”

Moeilijkheden onderweg

Toen Marjolein haar eerste producten op de markt bracht, ontdekte ze al snel dat ondernemen meer vraagt dan alleen een goed idee. “Ik hoor vaak van mensen dat ze ook veel ondernemers ideeën en plannen hebben, maar het verschil zit echt in de stap van denken naar doen. Je moet gewoon beginnen, ook al is het klein. Natuurlijk wel slim opzetten, maar niet wachten tot je het perfecte uitgewerkte plan hebt. Vraag advies, zet die eerste stap, en groei daarna stap voor stap door.”

Die aanpak bleek succesvol. “We begonnen met verkoop via onze eigen website, daarna kwamen de Etos en later zelfs de Kruidvat erbij. Je groeit er als ondernemer vanzelf in. Eerst deed ik alles zelf: van het maken van een Facebookpost, waar ik in het begin geen idee van had, tot het begrijpen van alle regels. Dat laatste was soms een uitdaging. Zo noemden we ons eerste product ‘waterpokkenlotion’. Kreeg ik ineens een brief van vier kantjes van een concurrerend merk: dat mocht niet, want dan was het juridisch gezien een medisch hulpmiddel. En als arts mag je geen medische hulpmiddelen op de markt brengen, alleen cosmetica. Dus werd het ‘verkoelende lotion, voor de verzorging bij waterpokken’. Dat soort regels moest ik echt leren kennen.”

Hoewel geneeskunde je niet opleidt tot ondernemer, ontdekte Marjolein de afgelopen tien jaar dat juist veel van de eigenschappen die je door het vak ontwikkelt haar goed van pas kwamen bij het opzetten van haar bedrijf. “Als arts ben je gewend snel en oplossingsgericht te denken. Je hebt vaak maar tien minuten met een patiënt, en terwijl iemand vertelt, bedenk je al de mogelijke oplossingen. Dat vermogen om snel te analyseren en door te pakken helpt ook in ondernemen: er duiken altijd onverwachte problemen op en dan moet je direct beslissingen durven nemen.” Daarnaast nam ze de efficiëntie en precisie uit het ziekenhuis mee. “Het tempo in de zorg ligt hoog, maar fouten kunnen grote gevolgen hebben. Dat leert je om hard te werken, maar ook om grondig en zorgvuldig te zijn en op het juiste moment een andere specialist erbij te vragen. In een onderneming is dat niet anders. Soms draait alles om details, zoals de juiste formulering van claims of de juridische kant van een contract.” Ook mensenkennis speelt een belangrijke rol. “In de spreekkamer zie je dagelijks tientallen verschillende mensen, allemaal met hun eigen verhaal en karakter. Je leert snel hoe je je communicatie moet afstemmen. Die ervaring helpt me nu bij marketing en klantcontact: begrijpen wat mensen nodig hebben en hoe je dat duidelijk en betrouwbaar overbrengt.”

Toch waren er ook verschillen met de ziekenhuiswereld. “Als arts ben je gewend meteen een oplossing aandragen, maar in een bedrijf gaat het soms juist om samen nadenken en sparren. Als een collega een probleem vertelde had ik al twee oplossingen in mijn hoofd, maar soms willen mensen het ook gewoon even kwijt en niet dat jij gelijk een oplossing aandraagt zodra zij een punt achter hun zin zetten. Dat was voor mij wennen. Tegelijkertijd zijn artsen van nature bedachtzaam: je zet geen roekeloze stappen, maar maakt beredeneerde keuzes. En je weet wanneer je expertise van anderen moet inschakelen. Net zoals je in het ziekenhuis een collega om raad vraagt, doe je dat in ondernemen met juristen of marketeers.” Volgens Marjolein maakte juist die combinatie het verschil. “Creativiteit en lef zijn belangrijk, maar zonder discipline, besluitvaardigheid en mensenkennis kom je er niet. Dat zijn precies de kwaliteiten die ik in de spreekkamer leerde, en die mijn bedrijf vanaf het begin hebben gedragen.”

Ook de balans tussen ziekenhuis en onderneming was een aandachtspunt. “Vanaf het begin heb ik mijn vakgroep meegenomen in mijn plannen, zodat er geen twijfel zou zijn of ik genoeg tijd voor mijn werk als dermatoloog had.” Terugkijkend ziet ze dat ondernemen voor haar een organisch proces was. “Het was niet zonder hobbels, maar die horen erbij. Als je doet wat je energie geeft, voelt het niet als een last. En ik heb ook geluk gehad, in de business maar ook dat  bijvoorbeeld dat mijn kinderen altijd goede slapers waren. Dat gaf mij de ruimte en energie om te bouwen. Uiteindelijk komt het neer op doen, keuzes maken en steeds weer doorpakken.”

Marjolein is vooral trots dat ze de stap durfde te zetten om haar eigen onderneming te starten. “Ja, dat ik het gewoon gedaan heb. Super spannend met mijn naam erop en zelfs mijn gezicht, dat is natuurlijk heel kwetsbaar.” Ze haalt ook veel voldoening uit het succes dat dit heeft opgeleverd: “Nu loopt het allemaal super goed… zo gaan we bijvoorbeeld dit jaar ruim  anderhalf miljoen producten verkopen. Ongelofelijk als je daar bij stil staat”

Alles tegelijk

Ik werkte vier dagen in het ziekenhuis en gebruikte mijn vrije dag voor het bedrijf, mét oppas, zodat ik ongestoord kon werken. Ik vond het belangrijk dat mijn kinderen mij relaxed zagen als ik thuiskwam, in plaats van half gestrest achter de computer. Natuurlijk werkte ik ook regelmatig ’s avonds en in het weekend, soms samen met mijn man, die me begreep en regelmatig de kinderen meenam zodat ik kon doorwerken. Andersom deed ik dat ook. We konden elkaar zo vrijspelen. Dat maakte veel uit.” Maar met zijn tweeën hadden we het niet gered. “Ik heb altijd gezegd: goed delegeren is key: ook privé. Dus oppas regelen voor naast de crèche, huishoudelijke dingen uitbesteden waar je geen energie van krijgt. Ik las ooit: overstaff your household. En dat klopt, elke nieuwe fase met kinderen vraagt weer om extra hulp. Kies voor de dingen die je energie geven, delegeer wat je niet leuk vindt.” 

Ze merkt ook dat vrouwen vaak anders beoordeeld worden dan mannen. “Toen ik dit ging doen, samen met Joris, kregen hij en ik hele andere kritische vragen. Hij kreeg vaak vragen als: ‘Hoe kan je dat nou, je hebt toch helemaal geen economie of business gedaan?’ Bij mij ging het alleen maar over: ‘Hé, maar jij werkt toch al vier dagen als dermatoloog? Is dat niet zielig voor de kinderen?’ Maar ik heb me daar echt nooit druk om gemaakt. Als je gewoon ziet dat je kinderen blije kinderen zijn en het goed gaat, dan kun je dat soort opmerkingen makkelijk van je af laten glijden.” Het combineren van werk en gezin heeft ook voordelen voor de kinderen. “Ze zien dat papa en mama evenveel werken en dat we samen verantwoordelijkheden dragen. Ze leerden op jonge leeftijd zelfstandig zijn, zelf hun tas meenemen en hun gymspullen regelen. Dat is ook belangrijk.

Marjolein vindt daarnaast tijd voor zichzelf essentieel. “Je kunt ook nog tijd voor jezelf maken. Sporten, dingen doen die je energie geven, dat blijft belangrijk. Dat kunnen we als dokters meestalk best goed, een efficiente dagindeling maken, dingen indelen en plannen.” Ze benadrukt dat het een continu proces is van afstemmen en plannen, maar dat het goed te doen is als je duidelijke keuzes maakt, samenwerkt en goed delegeert. “Het blijft natuurlijk een voortdurend proces. Maar als je het zo aanpakt, geeft het energie in plaats van dat het alleen maar hectisch voelt.”

Vrouwen in het veld

Marjolein heeft aan den lijve ervaren hoe moeilijk het vroeger was om als vrouw een balans te vinden tussen werk en gezin. “Toen ik parttime wilde werken tijdens mijn opleiding, tijdens mijn eerste zwangerschap, werd ik zelfs bijna uit de opleiding gegooid. Ik heb nog een brief van vier kantjes van de opleider waarin uitgelegd werd waarom ik dat niet in mijn hoofd moest halen.” Uiteindelijk werd ze de eerste die officieel parttime werkte. Vóór haar moesten vrouwen vaak genoegen nemen met vage ‘coulance regelingen’, waarbij ze officieel fulltime stonden ingeschreven maar af en toe weg mochten voor hun kinderen. “Ik dacht, sorry, dat wil ik niet. Ik wil gewoon in plaats van vijf dagen, vier dagen werken, geregeld en officieel.”

Haar ervaring is dat vrouwen vaak bescheidener zijn en minder geneigd om hun ambities uit te spreken. “Vrouwen hebben dat heel erg in hun hoofd, maar zeggen het niet hardop. Terwijl de kans veel groter is dat je krijgt wat je wil als je het ook echt zegt.” Ze ziet dat dit ook vandaag de dag nog speelt, bijvoorbeeld bij media-optredens of interviews. “Als eerste ben ik geneigd te denken: ben ik wel de goede persoon? Dat is de typische vrouwenreactie. Mannen zeggen vrijwel altijd direct ja, ook ze niet per se de expert zijn op dit onderwerp is.” Marjolein ziet ook dat de manier van communiceren op werkvloeren, in vergaderingen of bij ondernemersbijeenkomsten vaak verschillend is. “Een man is toch vaker geneigd succes groter te maken, bijvoorbeeld een start-up te presenteren als de toekomstige multinational, en zaken man van het jaar te zijn.” Ze benadrukt dat dit geen goed of fout is, maar dat je je er bewust van moet zijn en van elkaar kunt leren. “In sommige settings is het goed dat vrouwen net wat meer de mannenkant op bewegen, en dat mannen soms iets meer naar vrouwen toe bewegen.”

“Laat zien wat je aan het doen bent, spreek uit waar je naartoe wil. Net zoals bij een verlanglijstje voor een verjaardag: als je laat weten wat je wilt, is de kans veel groter dat je krijgt wat je wilt.”

Tips voor jonge dokter

Marjolein benadrukt vooral het belang van keuzes maken en trouw blijven aan jezelf: “Gewoon echt goed kiezen. Kies wat je energie geeft. Als iets energie geeft, moet je het zeker doen. Als het een energy drainer is, doe het dan niet.” Ze adviseert ook om je niet schuldig te voelen over keuzes die anderen misschien anders zouden maken. “Je moet gewoon goed naar jezelf luisteren. Waar word ik vrolijk van? Wat is belangrijk voor mij? Wat geeft mij energie? En los van wat iedereen daarvan denkt.” Doe het gewoon. Zorg goed voor jezelf. Dus zorg dat je goed slaapt. Zorg dat je lekker sport. Dat je lekker in je vel zit. En dan kun je veel meer dan je denkt. Daarnaast is actie belangrijk: “En gewoon doen. Als je een plan hebt, gewoon doen.” Voor Marjolein gaat het erom je keuzes bewust te maken en vervolgens niet te blijven twijfelen, zodat je energie en motivatie behouden blijven.

Ambities voor de toekomst

Marjolein blijft nieuwe producten ontwikkelen met focus op gerichte en relevante innovaties, zoals de recent gelanceerde tanningdrops: “Mensen vonden het eerst niet passen, een product waardoor je bruin wordt, van een dermatoloog.  Maar ik eigenlijk juist wel, want ik benadruk altijd dat je niet bruin mag worden van de zon. en dit is een alternatief daarvoor.” Marjolein is nog lang niet klaar met haar merk: “Dat is nog niet klaar hoor! Nee, het gaat een wereldmerk worden.”